woensdag 30 april 2008

Koud!

Vandaag is de dag van het vertrek van Marc en Erik. Jammer natuurlijk, maar het geeft Dirk en mij wel de kans om het verschil te maken ;-).

Eerst samen nog even ontbeten en dan uitzwaaien. Snik, snik! Gelukkig is het heerlijk weer (NOT!) dus stellen Dirk en ik de training nog even uit. Om 09:30 besluiten we toch maar te gaan want echt veel beter zal het weer niet worden. Het is 7 graden en het regent! Hadden we dat in Nederland ook al niet genoeg gehad? Zijn we daarom naar Frankrijk gegaan? We balen er stevig van, maar ja, er moet toch gefietst worden. Warm aankleden dan maar weer. De overschoenen gaan zelfs aan! Is het weer winter?




We hebben besloten vandaag in ieder geval drie beklimmingen te doen. We starten met Oz (Ski Station) gevolgd door Vaujany (Ski Station). Daarna gaan we door naar de Col d’ Ornon. Het begint goed, want we bereiken de top van Oz zonder regen. Bovenop begint het wel te miezeren, maar het mag geen naam hebben. De afdaling is koud, erg koud! Gelukkig is de Col niet te lang (7,5km) dus we zijn zo weer beneden.

Vervolgens beginnen we aan de klim naar Vaujany. Deze is kort (5km), maar komt bijna niet onder de 10%! Hij is echt stijl en hiervoor heb je echt klimkuiten nodig. We komen allebei makkelijk boven en ik zie dat de klim nog doorloopt naar een ander dorpje. Die moet natuurlijk ook even gepakt worden. Trrring! De telefoon gaat. Het is Dirk. Waar ik ben? Ja, gewoon doorklimmen, hij loopt toch nog omhoog?

De afdaling is wederom koud en als we voorbij het Hotel rijden begint het uiteraard te regenen. Nu wel doorzetten want de verleiding om af te slaan naar het Hotel en een lekkere warme douche is groot! Uiteraard doen we dit niet want de Ornon staat nog op het programma.

We weten van Marc dat de Col d’ Ornon niet heel zwaar is, maar we hebben al twee beklimmingen in de benen en het regent steeds harder. Mijn handschoenen zijn drijfnat en volgens mij is mijn craft shirt ook doorweekt. De klim loopt wel erg mooi en ook het uitzicht is schitterend. Wel heel anders dan de andere kant van de beklimming! We hebben afgesproken dat ik niet wacht bovenop in verband met de kou. Na een stukje dalen kom ik Dirk tegen, succes en doe voorzichtig!



Ik rijd nu net drie uur dus moet ik nog wel een uurtje door. Ik besluit de afslag naar Villard Reculas te nemen en van daaruit door te klimmen om de tijd vol te maken. Ik kan nog zo’n 500 meter doorklimmen voordat ik keer. Nu nog 10 minuten afdalen naar het Hotel en dan eindelijk de warme douche!


Dirk staat er al onder en heeft ook de 4 uur vol gemaakt. We kunnen dus beide weer tevreden zijn.

Morgen een belangrijke dag. Dirk mag 5 uur en ik 6 en een half. Het weerbeeld is beter, maar eerst zien. Laten we hopen op wat zon anders wordt het wel erg afzien. Vanavond eerst Steak, Salade en Frites!!!!

Tot morgen.

Barry

dinsdag 29 april 2008

Natte- en rustdag



Ik zal het kort houden aangezien Dirk en Marc al hele verhalen hebben geschreven. Gisteren twee beklimmingen die eenvoudiger zijn dan tot nu toe, maar de afstand mag er zijn. In totaal heb ik 113km gereden en Erik nog meer, want die mocht 6 uur vandaag (ik mocht na 4,5 uur stoppen ;-)).

Het profiel van de Grand Serre kon ik niet vinden op Internet, maar deze blijkt onder Col de la Mort genoteerd te worden. Hier is ie dan:






Al met al was het een natte dag. De voorspelling was een beetje regen, nou dat hebben we geweten. In het begin was het nog droog, maar op de beklimming van de Ornon kregen we de volle laag. Uiteraard is dit niet prettig maar vooral het afdalen wordt er niet makkelijker (wel gevaarlijker) op. Gelukkig is alles goed gegaan en hebben we prima kunnen fietsen. De douche was lekker warm en de soep ook ;-))

Vandaag een relatief rustige dag. Een uur ‘vlak’ fietsen en een uurtje lopen. Daarom hebben we Marc goed kunnen aanmoedigen op zijn tocht naar de Alpe d’Huez (zie het hele verhaal hieronder).

Ook heb ik een nieuw wieleroutfitje gekocht, het is ook altijd raak in de fietswinkel in Bourg d’ Oisans ;-).

Morgen weer een ‘zware’dag van 4 uur fietsen. Het wordt een dagje ‘op en neer’. Eerst naar Oz (skistation), op verzoek van Dirk want er zit een stukje van 15,4% in, dan Collet de Vaujany (ook lekker steil) en als laatste gaan we ook de Col d’ Ornon doen. Al met al wat kortere klimmentjes, maar toch zo’n 80km met 25km klimmen.

Vandaag hebben we ook een groepsfoto gemaakt. We kregen bericht dat het Weespernieuws een item wil besteden aan onze actie en wilden graag een groepsfoto. Aangezien de kleding voor de wedstrijd nog niet klaar is lijkt het nog geen geheel, maar we staan er toch leuk op ;-)





Groetjes,

Barry

Eindelijk!!!!!!!!!!!!!!!!!! (door Marc)

Vandaag de laatste dag voor Erik en mijzelf. De vorige bijdragen van Barry en Dirk geven een nauwkeurig beeld wat er de laatste dagen is gebeurd. Ik zal mij daarom vooral beperken over hoe vandaag is verlopen en vooral mijn gevoel van de laatste dagen.

De dag van vandaag is eigenlijk gisteren begonnen. Na dagen van kwakkelen met mijn ademhaling heb ik, op advies van Erik, een korte training ingelast. Trouwens mocht u nog trainingsadvies willen dan kunt u bij Erik een consult aanvragen. Na deze korte training snel douchen en de mannen tegemoet rijden met de auto om foto’s te maken. Daarna snel terug om een paar uur extra slaap te krijgen. De rest van de dag is normaal verlopen, rond 23.00 uur naar bed. Helaas kon ik de slaap niet goed vatten omdat voor mij de aankomende dag, eigenlijk de dag van de waarheid zou worden. Waarom dat zo is kom ik later op terug. 12 uur en 1 uur nog gehoord via de kerktoren die bij ons hotel in de buurt staat. Ik krijg steeds meer sympathie met de actievoerders van het carillon uit s’nachts. Voor de niet Weespers, er is een actie comité opgericht die s’nachts het Weesper carillon uit wil hebben. Daarna om 5 uur weer wakker en niet meer kunnen slapen. Komt dit door de vele uren slaap die ik al gehad heb of ben toch enigszins gespannen voor de dag die gaat komen. Kortom ik was ruim op tijd voor het ontbijt.

Na het ontbijt, fiets poetsen en klaar maken voor de rit van vandaag. De reden waarom dit de dag van de waarheid is dat ik nog geen echte deuk in een berg heb getrapt, met mijn fiets dan. De planning is dan ook om een test te doen van 5 a 6 uur. Samen met Erik ga ik rond 10 uur op pad. Erik rijdt nog een keer Alpe d’Huez en ik ga beginnen met de Col d’Ornon. Dit betekent dat we gezamenlijk de eerste 8 kilometers samen kunnen op fietsen omdat de afslag naar de Ornon op de weg naar Bourg d’Oisan is. Na een minuut of 20 neem ik afscheid van Erik en ga de Ornon op. Vanaf de eerste meters loopt het goed, mooie berg en niet al te steil. Na zo’n 44 min ben ik op de top en alles in zone 2 (tot 155 hartslagen per min.) In de klim ben ik nog gebeld en mijn nieuwsgierigheid kon ik niet bedwingen en heb op de top teruggebeld. Het bleek mijn moeder te zijn. Ik denk dat mijn enthousiaste in mijn stem haar niet ontgaan is. Wat was ik blij daar in mijn eentje op 1380 meter. Ik kon toch klimmen. Ik zal nooit een Rasmussen worden. Gelukkig niet want dan moet ik altijd mijn where abouts invullen. Maar dit ging redelijk voor mijn doen. Jasje aan, omkeren en afdalen. Zaterdag dacht ik nog wat heeft het voor zin om een berg op te rijden als je er toch weer afmoet. Nu dacht ik heerlijk om er tegen op te rijden. Het was wel ijzig koud in de afdaling waardoor mijn spieren enigszins verkrampt aanvoelden. Gelukkig had ik nog een stukje vlak van 4 kilometer zodat ik weer wat kon opwarmen.

De beklimming van Alpe d’Huez was de volgende test. Zaterdag ging dat in 1 uur 31 min. Dat zou vandaag sneller moeten. Aan de voet kwam ik Erik terug die vandaag de Alp in 1 uur 6 minuten had afgeroffeld. Zoals bekend zijn de eerste 3 bochten het zwaarst maar ik kreeg mentale hulp, niet van God maar er kwam een bekende blauwe auto naast mij rijden met Dirk en Barry. Maar je moet het toch zelf doen. Het gaat goed, ik kan redelijk druk op mijn pedalen houden en mijn hartslag gaat naar 160. Weer die twijfel, hou ik dat vol tot boven. Dirk en Barry staan bij La Garde, het gaat nu iets makkelijker doordat het wat minder steil wordt. Hartslag blijft in de buurt van 160. De volgende plek waar de heren staan is bij het kerkhof. Is dat een hint of gewoon een subtiele aanmoediging. Ik kies voor het laatste. Vanaf Huez, nog 6 bochten te gaan, wordt het echt zwaar. Ik voel dat al 45 minuten heb geklommen naar de Ornon. Uiteindelijk kom ik uit op 1 uur 20 min. Ik denk wel dat het sneller kan/moet. Van de zomer nogmaals proberen. Voor vandaag ben ik tevreden. Snel even wat eten en drinken en dan afdalen naar La Garde voor de laatste beklimming van vandaag. De weg richting Auris. Nou weg, meer een richel tegen een berg. Links de berg en rechts, ja niets eigenlijk. Een klim van 35 minuten en daarna is het alleen nog afdalen en een stukje vlakke weg, ja ja er bestaan ook vlakke wegen in de alpen. In de afdaling denk ik, wat ben ik blij met vandaag. Eindelijk, eindelijk naar 4 dagen heb ik lekker gereden. Hatseflats, die zit in de tas en geeft mijn moed om nog harder door te trainen de aankomende 2 maanden. Natuurlijk moet er nog wel e.e.a. gebeuren, zoals nog enkele kilo’s verliezen maar nogmaals dit geeft moed.

Bij deze wens ik Dirk en Barry nog 3 dagen prettige trainingsdagen en voor vrijdag succes met jullie aanval op jullie Alpe d’Huez pr.

Marc

maandag 28 april 2008

Trainingsweek in de Alpen (door Dirk)

Vrijdag 25 april vertrokken naar de Franse Alpen, hoe ik precies akkoord ben gegaan met het plan om de Marmotte te gaan fietsen is mij nog steeds een raadsel. Mijn daalcapaciteiten in het Limburgse heuvelland zijn inmiddels legendarisch.(ik klim sneller dan ik daal)
Vlug nog even extra remblokken en banden gekocht fiets gecontroleerd en op pad voor de eerste kennismaking met de echte cols. Hoe dichter we bij het hotel kwamen des te stiller ik werd, die berglandschappen zijn enorm imposant. Bij aankomst lekker gegeten daarna niet te laat naar bed want zaterdag wacht Alpe du Huez.

Zaterdag is 1e rit Barry en Erik voelen zich in hun element want de omgeving is voor hun bekend, Marc en ik fietsen ietwat gespannen achter hun aan naar de Alpe. We krijgen de laatste tips van onze ervaringsdeskundigen en draaien de col op. Het eerste stuk van de 21 bochten is het zwaarst dus meteen het lichtste verzet geschakeld en dan maar trappen. Barry is al snel uit het zicht maar Erik kan ik nog een tijdje voor me zien fietsen. Maar na een tijdje zit ik alleen een volg ik het advies van Erik fietsen, fietsen, fietsen en dan kom je vanzelf boven. Leuk onderweg zijn de herkenningspunten bekend van de Tour etappes en de genummerde bochten die zijn genoemd naar etappe winnaars. Ik probeer niet te hard van stapel te lopen en merk dat klimmen niet veel anders is als tegen de wind in trappen in de polder.
Na een 1 uur en 12 minuten ben ik boven een kleine kwartier na Barry en vijf minuten na Erik, Marc toont karakter en komt na anderhalf uur ook boven, daarna komt de echte vuurproef, naar beneden. Voorzichtig daal ik af en kom via de toeristische route enige tijd na de rest beneden.
De kop is eraf en het viel zeker niet tegen.

Dag 2 gaan we wat verder rijden we besluiten 1 van de routes die het hotel te gaan rijden in combinatie met wat extra klimmetjes. We beklimmen vanaf de zijkant wederom Alpe du Huez het scenario lijkt op de 1e dag Barry rijdt op de beklimming spelenderwijs weg en ik probeer bij Erik in de buurt te blijven, hetgeen inderdaad een beetje lukt. Het doortrainen van de winter op de schema’s Chris heeft duidelijk nut gehad. We dalen na Alpe du Huez naar La Garde en klimmen verder over een smal pad naar Le Freney. Heel leuk als je hoogtevrees hebt, het pad net breed genoeg voor 1 auto, een richeltje van 20 cm hoog en dan de afgrond. Ik rijd er naar boven in combinatie van ontzag, bewondering en angst. Daarna dalen we naar het begin van de beklimming van Les Deux Alpes, na een uurtje afzien zijn we boven vlug een fotootje maken en weer naar beneden. Via de doorgaande route terug naar het hotel met onderweg nog 2 tunneltjes die niet echt leuk waren en onderweg nog wat Italiaanse Hells Angels de weg gewezen. (Hoe ingewikkeld kan een gesprek worden 3 Nederlanders leggen aan 3 Italianen de weg uit in Frankrijk)
Na 2 dagen begin ik een beetje vertrouwen te krijgen dat ik de Marmotte kan uit rijden.

Dag 3 brengt regen, gelukkig wordt het al snel weer droog 4,5 uur in de regen fietsen is geen pretje. Marc rijdt met ons mee naar de voet van de col, hij voelt zich niet 100% een heeft vandaag een herstel dag gepland, Erik moet vandaag 6 uur fietsen rijdt daarom rustig naar boven en ik hou hem op de eerste col gezelschap. Als we op 1345 meter hoogte zijn dalen we weer een stuk af de vallei helaas staat de wind pal op kop en is er weinig mogelijkheid tot herstel, na een lang stuk over glooiend terrein beginnen we aan de Col de Onnon. De klim valt erg tegen je hebt het idee dat je in de polder fietst maar de weg gaat intussen wel steeds verder omhoog. Marc is ons met de auto tegemoet gereden en maakt foto’s van de klim. Vlak voor de top begint het hard te regenen, en de temperatuur daalt tot onder de 10 graden, we stoppen op de top even kort om wat eten van Marc aan te pakken en beginnen aan de afdaling, Barry en Erik zijn al snel uit het zicht en ik daal heel voorzichtig in de stromende regen. Er ligt nieuw asfalt in de afdaling en er vormt zich al gauw een gladde schuimlaag op de weg, na zo’n 10 km naar beneden geef ik het op, ik ben door de regen zo koud geworden dat ik bij Marc in de auto stap. Klappertandend kom ik beneden waar Barry en Erik stug doorfietsen. Na een kwartier onder de douche ben ik weer een beetje warm, en wacht op de terugkomst van de anderen.
Zowel Barry als Erik komen later verkleumd binnen.(Erik zit zelfs na het douchen nog bibberend zijn koffie te drinken.)
Gelukkig is voor morgen beter weer voorspeld en staat er een herstel dag in de planning.


Groet,


Dirk

zondag 27 april 2008

2e dag in de Alpen; Allemont - Huez - Alpe d’Huez - Le Freney - Les Deux Alpes

Vandaag gaat de rit over 3 cols, waarvan 2 behoorlijke. De rit is veel langer dan gisteren (90km) en de bedoeling is 4 uur te rijden. Iedereen heeft goed geslapen en het ontbijt is ook weer goed te noemen. Dirk heeft lekkere fruithagel mee en daar zit genoeg suiker in om het lang vol te houden ;-).

Het is weer een schitterende dag (22 graden) en het zonnetje schijnt goed. De rit begint meteen goed (meteen klimmen) en als je nog lekker koud bent hakt dat er natuurlijk goed in. Gelukkig is de klim via Villard Reculas veel minder stijl dan de klim naar Huez vanuit Bourg d’Oisans. Het is een goed lopende klim met hier en daar een wat vlakker stuk. We hebben de opdracht gekregen om 5x 2 minuten staand te klimmen. Dat dat behoorlijk zwaar is merk ik meteen. De hartslag schiet behoorlijk omhoog en ik kan hem niet in zone 2 houden.

In Huez draaien we naar links om de laatste vijf bochten van de Alp te beklimmen. Dat gaat nog lekker soepel en boven wachten we weer op elkaar. Dan afdalen naar La Garde om daar aan de volgende klim te beginnen richting Le Freney. Dit is echt een supermooie klim. Geen (bijna geen) auto’s en de klim loopt erg mooi omhoog zonder haarspeldbochten. Rechts is wel een behoorlijk ravijn, maar daar moet je gewoon niet naar kijken Dirk ;-).

Nu volgt een mooie afdaling die eindigt in Le Freney. Marc geeft aan het hier bij te laten en slaat rechtsaf terug naar het Hotel. Wij (Dirk, Erik en Ik) klimmen door naar Les Deux Alpes. In het begin loopt de klim erg goed, maar na mate ik hoger kom wordt de klim toch wat steiler. Ook begint de vermoeidheid natuurlijk mee te spelen. We rijden nu bijna 3 uur en hebben al twee klimmetjes in de benen.




Profiel van vandaag



Het is niet de meest mooie klim die ik ooit gereden heb, maar dat mag de pret niet drukken. Het gaat om het bovenkomen en dat gaat makkelijk lukken. Onderweg nog een paar fietsers ingehaald dus langzaam gaat het zeker niet. Het valt mij op dat ik steeds makkelijk in zone 2 kan rijden, zelfs het staand klimmen gaat maar net boven zone 2.

Boven wachten we weer op elkaar en hebben we een mooie foto laten maken (zie bericht hierboven).

Nu is het alleen nog maar naar beneden richting Bourg d’Oisans en dan naar het Hotel. Even aan het gemiddelde werken ;-). Onderweg terug komen we door twee tunnels, waarvan met name de tweede niet erg prettig is. Hij is erg donker en met auto’s die op zijn ‘frans’ rijden (een fransman rijdt hard en lomp) is het erg vervelend. Gelukkig komt iedereen er goed door en kunnen we het laatste stuk zelfs op een soort fietsstrook rijden!!!

Als we langs het Hotel komen zit ik nog niet op 4 uur (netto) dus moet ik nog even door trekken. Ik rijd rechtdoor naar het stuwmeer (ook een lekker klimmetje) en draai dan nog even naar rechts richting Villard Reculas. Als snel rijd ik tegen de vier uur aan en keer ik terug. Moe maar voldaan gaan we lekker in het zonnetje zitten. Het was weer een superdag.

Morgen hebben Dirk en Ik 4 uur en 30 minuten op het programma staan. Erik mag er 6! dus die kan zijn lol op. Er is wat regen voorspeld helaas en ook wordt het wat kouder. Maar goed, we hebben ook voldoende warme kleding dus dat komt best goed. Het plan is over de l’ Alpe du Grand Serre en de Col d’ Ornon over een afstand van 102,5km.

Tot morgen!

Barry

Foto's op Hyves


Kijk voor (meer) foto's van onze trainingsweek in de Alpen op Hyves.

Barry

zaterdag 26 april 2008

Het echte werk

Gisteren zijn we aangekomen in de Alpen om te trainen. De reis was prima, geen drukte op de weg, dus in 12 uurtjes op bestemming. Bij aankomst in ons Hotel (La Douce Montagne) stonden onze gastheer en vrouw ons al op te wachten. We zijn de eerste ‘zomergasten’, maar vanaf dinsdag zitten ze al helemaal vol met fietsers.

Onderweg zagen we al dat de Croix de Fer en de Glandon nog ‘Ferme’ zijn helaas. Gelukkig is de Alpe d’Huez wel open en uiteraard nog voldoende andere Cols. De Galibier is het hoogst en (dus) ook nog dicht. Wellicht dat de Glandon deze week wel open gaat. Dat is nog even afwachten.

Nadat we de koffers op de kamer hebben gezet staat het eten al klaar. Een heerlijke Geitenkaas salade vooraf en als hoofdgerecht een Saltimboca. Met ijs als toetje sluiten we de dag goed af, want ja, we zijn wel gaar van de reis dus maar vroeg onder de wol. We besluiten om 09:00 te gaan ontbijten want we hoeven ‘maar’ 2 uur en 30 minuten te fietsen dus erg vroeg hoeven we niet weg.

De volgende morgen dan ook na het ontbijt de fietsen klaar gemaakt en om 10:45 vertrokken voor een rit naar de Alpe d’Huez. Het wordt vandaag prachtig weer met genoeg zon, dus de zonnebrand kan uit de koffer. Aangezien ik de enige ben die het verstand had dit mee te nemen deel ik het maar met de mannen, anders hebben we straks roodhuiden in het Hotel.

We rijden eerst ‘onderlangs’ naar Bourg d’Oissons om vervolgens aan de magische klim te beginnen. Erik en Ik rijden voorop en achter ons is het angstig stil. Zijn de heren zo stil van angst of zo onder de indruk van het geweld van de Alpen? Erik kan in ieder geval niet nalaten om te zingen: “Het is stil aan de achterkant…..”.

Aangezien we alleen ‘mogen’ klimmen in zone 2 proberen we rustig aan de klim te beginnen. Dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan. De Alpe d’ Huez begint namelijk meteen met 11% en al snel schiet de hartslag omhoog. Proberen toch zo laag mogelijk te houden en gewoon doorklimmen. Na de eerste bocht zie ik Erik vlak achter me, Marc en Dirk zijn niet meer te zien. Even doorzetten naar La Garde en daarna vlakt de klim iets af. Ik merk dat het erg moeilijk is om in zone 2 (HFR 157) te blijven en ook de trapfrequentie van 100rpm is niet mogelijk, maar ik merk wel dat ik erg makkelijk klim. Dat voelt erg goed.

Een aantal bochten verder merk ik dat het verschil met Erik wat groter is geworden, ik kan hem in de verte nog zien. Ik ben wel erg benieuwd hoe het met Dirk en Marc gaat. Het is toch de eerste keer dat ze hier klimmen en dat is toch spannend. Erg druk is het in ieder geval nog niet, onderweg haal ik één fietser in en als ik zo naar beneden kijk zie ik ook niet veel meer dan Erik.

Nog 5 bochten te gaan. Ik kan de hartslag steeds beter onder de 160 slagen houden en ik zie op mijn klok dat de tijd rond het uur gaat worden. Dat is niet gek aangezien we zeker niet vol rijden. Het begint ook wat kouder te worden aangezien door de hoogte, maar het zonnetje brandt stevig dus het is prima te doen. Uiteindelijk kom ik boven in 59 minuten, twee minuten boven mijn PR!!! Hier ben ik erg blij mee, het geeft aan dat de trainingen de gewenste uitwerking hebben. Snel terug naar de laatste bocht zodat ik de andere mannen op de foto kan zetten.

Erik komt vlak achter mij boven in 1 uur en 7 minuten, Dirk in 1 uur en 12 minuten (wat een supertijd voor de eerste keer!!) en Marc klokt 1 uur en 31 minuten.


We dalen af tot in Huez en daarna slaan we af richting Villard Reculas. Dit is een mooie rustige afdaling terug naar Allemont. Bij het stuwmeer aangekomen rijden we nog een stuk richting de Croix de Fer om de 2 uur 30 vol te maken. Het was een mooie rit. We zijn de eerste gasten die de beklimming hebben gedaan en we voeren dus de ranglijst van het Hotel aan ;-).



Snel even onder de douche en dan naar Bourg D’ Oissons. Lekker even een broodje eten en een korte broek gescoord, want op dit weer hadden we echt niet gerekend. Ook even de camping gekeken waar we met de Marmotte staan, we krijgen spontaan een rondleiding van de eigenares. Bij terugkomst mag ik nog een half uurtje lopen en de andere heren planten zich in de tuin voor het Hotel. ’s Avonds is er een overheerlijke BBQ met ook een grote pasta salade dus genoeg koolhydraten voor morgen.

Morgen staat 4 uur op het programma. We gaan vanuit het Hotel via Villard Reculas (de weg terug van vandaag) richting Huez. We klimmen dan de laatste vijf bochten van de Alpe d’Huez. Daarna rijden we terug naar La Garde om daarna door te klimmen naar Le Ferney. Van daaruit klimmen we door naar Les Deux Alpes om vervolgens ‘onderlangs’ terug te rijden. De afstand zou 85km moeten zijn.

Nu lekker slapen.

Barry

vrijdag 18 april 2008

Radio Weesp

Vandaag zijn we bij Radio Weesp (Het Clubhuis) geweest. We waren uitgenodigd om te komen praten over ons sportieve doel en natuurlijk ook over onze actie voor War Child. Enorm leuk dat de lokale radio aandacht besteed aan ons doel. Kijk voor meer informatie over het programma op de website van Radio Weesp (http://www.weesper.nl/radio/).

Of het aan de uitzending lag weet ik niet ;-), maar we hebben inmiddels de grens van € 8.000,00 geslecht! We gaan er natuurlijk vanuit dat heel Weesp nu gaat storten.....

30 mei zijn we weer uitgenodigd om te komen, dus allemaal luisteren dan he? Kan ook via Internet!

Barry

woensdag 16 april 2008

Altijd weer dat weer....

Om te voorkomen dat de blogvolgers gaan denken dat het hele team uit 1 persoon bestaat: Bij deze de primeur van eerste blog-posting vanaf mijn toetsenbord.

Als door teamgenoot Barry al gememoreerd, speelt het weer in onze voorbereiding een grote rol. Aangezien ik de in het huidige voorjaarweer de meest woon-werk kilometers af heb mogen leggen, val ik wel erg in de prijzen. Gemiddeld een keer of drie a vier een nat pak per week gaat je niet in de kouwe kleren zitten. Of, letterlijk genomen weer wel. Ook gisteren weer prijs, maar de terugweg vanaf Amsterdam Sloterdijk in stralend weer. Eindelijk begint het te komen. Maar al het gezwoeg begint wel vruchten af te werken want ik voel me erg goed.

Voor wat de aktie betreft: Inmiddels ben ik ook gestart mijn ING-collega's warm te maken voor onze aktie voor War Child en de eerste positieve reacties zijn binnen. Ook paps in aan de slag gezet om via het familiemailbestand bij suikerooms en tantes binnen te slepen. Dus ook van mijn kant wordt de aktie volop gepromoot.

De voorbereidingen om richting Alpen te gaan zijn in volle gang, de dag erna gelijk door naar Lanzarote. Daar zal (zonder fiets) ook nog door veel te lopen de conditie op peil worden gehouden. Een zekerheid heb ik: een week lang geen hagel en natte sneeuw. Dat wordt afzien.

Tot blogs, Erik.

zondag 13 april 2008

Sneeuw?

Het is zondagavond 13 april en ik zit na een druk trainingsweekend op de weeronline.nl website naar de condities op de Alpe d'Huez te kijken. Dat ziet er goed uit! (voor wintersporters ;-)).













Helaas gaan wij niet om te skiën, dus laten we hopen dat dit snel wegsmelt. De vooruitzichten zijn wel dat het snel warmer wordt, maar we zijn uiteraard vroeg in het seizoen dus de kans op kouder weer is ook nog aanwezig. Wellicht kunnen we tussen de sneeuw door de berg oprijden.

Gisteren 2:10 gelopen. Het was weer zone 0 dus lekker rustig. Hieronder de curve:










Vandaag om 07:30 op de fiets, samen met Erik. Helaas is Dirk ziek en gaat Marc alleen fietsen naar Meppel. De route gaat over de Hollandse Brug (kan eindelijk weer over gefietst worden) richting de Eemhof. De wind staat heerlijk (lekker schuin tegen ahum) en hij is fors ook. Richting Zeewolde hebben we hem wat meer mee en het zonnetje schijnt af en toe echt lekker. De lente is begonnen en zo is fietsen toch wel erg lekker. Uiteindelijk gaan we via Eemnes en Muiderberg weer terug naar Weesp, met ruim 110km op de meter en een zeer beschaafd gemiddelde (28,2) keren we terug in Weesp. Daarna nog 30 minuten lopen in zone 1 en dan lekker op de bank voor Parijs - Roubaix.

Tot de volgende keer,

Barry

woensdag 9 april 2008

Trainen, trainen, trainen

April is een maand van trainen, trainen, trainen. Een wedstrijdje zit er even niet in. Het is nu meters maken en in mei volgt er weer een test (triatlon van Woerden). Dat wordt mijn eerste kwart dit jaar (hopelijk is het dan al wat warmer want het zwemmen is in buitenwater).

Maar nu eerst dus april. Afgelopen weekend stond er voor zaterdag een loop op het programma van 1 uur en 55 minuten. Helaas moest ik alleen omdat de andere mannen een andere planning hadden. Eindelijk was het weer eens droog en het zonnetje kwam zelfs af en toe door. Het rondje was langs de vecht richting Ankeveen en via het bergse pad via Nederhorst den Berg terug naar Weesp. Zondag hebben we 3 uur en 30 minuten gefietst en daarna 15 minuten gelopen. Marc moest 4 uur en 30 minuten, maar ging wel eerst een ‘rondje’ (102km) met ons mee.

Maandag had ik een rustdag, even geen zwemmen dus. De avond gebruikt om nog meer reclame te maken voor onze actie via Hyves en uiteraard nog even gewerkt, want dat moet ook nog gebeuren natuurlijk.

Dinsdag stond er weer een heftige fietstraining op het programma. Eindelijk kunnen we weer in het licht fietsen en het was alweer droog. Zou de lente dan echt gaan beginnen? Er stond 1 uur en 30 minuten op het programma met 4 x (3 x 1:15, 4:00, 2 x 1:30) in zone 3. De rust en in- en uitfietsen in zone 0. We zijn nog wel op de ATB geweest want daar zit licht op (om 20:30 wordt het nog donker). Een lekker programma en het ging ook erg goed.

Woensdag weer in het zwembad. Chris Brands is op vakantie dus dan verwacht je lekker rustig te kunnen zwemmen, maar helaas, Frank Heldoorn heeft ook de weg naar het zwembad weer gevonden, dus het werd weer ouderwets ‘knallen’. Als toetje nog even 8 x 50 meter en die gingen allen binnen de 35 seconden (ahum).

Met de fietskleding gaat het goed. Gisteren even gesproken met Wouter van der Linden van Van der Linden Tweewielers en zaterdag komt er een test zetje om te passen. Ook maakt het aantal logo’s niet uit voor de drukker, dus er kunnen zich nog bedrijven aanmelden ;-).

Morgen weer een looptraining.

Tot snel!

Barry

maandag 7 april 2008

Wat gebeurde er tot nu toe?

Dit is een samenvatting van de voorbereiding voor de grote race op 5 juli aanstaande. Deze berichten heb ik eerder geplaatst op mijn Hyves Blog. Vanaf heden worden deze ook gepost op dit Blog.


La Marmotte 2008 #10 17 mrt, 11:37
Maandag 17 maart. De dag na de blubberige Duathlon in Hilversum. Even uitrusten dus. Vanmorgen even uitgelopen met Rene Moolhuizen. Dat was erg leuk want we hebben toch zeker 2 jaar niet met elkaar gelopen. Rene is weer begonnen en het haalt wel weer oude herinneringen op van onze marathon trainingen. De wedstrijd gisteren ging erg goed. Zoals gezegd was er wel veel modder en de regen hielt niet meer op, maar als het lekker gaat maakt dat allemaal niet uit. Er waren wel veel afmeldingen, dus alleen de echte bikkels stonden aan de start. Dirk haalde me om 09:45 op zodat we ook nog even de masters konden zien. Bij aankomst in Hilversum zagen we de eerste net van de fiets afkomen. De latere winnaar (Armand van de Smissen) was weer een klasse apart, nu bij de mannen 40, maar later bleek ook dat hij overall de jonge jongens de baas was. Chris Borsch en Robert Mijwaart zaten ook goed voorin, nog even snel aanmoedigen en dan zelf omkleden. Zoals gezegd was er voldoende regen dus voor de start waren we al doorweekt. Na de start werk ik meteen hoe glibberig het is want echt aanzetten kan je niet. Aangezien ik toch een krachtloper ben en geen licht veertje kan ik meteen al niet mee met de eersten. Toch kan ik bij de eerste tien mee en na 1 ronde kom ik lekker in mijn ritme. Gek genoeg krijg ik bij de steile afdaling een hartslag van boven de 180 (angst?). Verder zit ik lekker in de 170. Bij het ingaan van de laatste ronde hoor ik Eva achter me. Ze loopt op spikes en kan erg goed mee. Leuk om weer samen te lopen. Ik kan wel voorblijven en ga als 11e fietsen. Nu zullen we zien of het fietsen ook zo goed gaat. Ik kan lekker mee en voor de wind raak ik de 40km per uur en ga er zelfs soms iets overheen. Ik zit samen met een jonge duathleet die dan weer voor me gaat fietsen en dan weer terugzakt. Hard gaat het wel. Na anderhalve ronde komt Corné Klein voorbij (kennen wij natuurlijk nog als de winnaar van de Kwart van Weesp) en fietst erg sterk. Toch merk ik dat het anders is als anders. Hij loopt wel uit, maar niet zo snel als normaal. Ik blijf hem zien en dat geeft moed! Tegen het einde van het fietsen merk ik dat ik het koud krijg, gelukkig is het maar 20km, maar van al die nattigheid word je niet warmer natuurlijk. Bij de wissel maak ik nog even een smakkerd (niet gewend die toeclips, want ik blijf haken . Snel weer overeind en de laatste twee ronden in. Wauw, een sensatie van opkomende kramp in mijn kuiten, maar ik kan er doorheen lopen gelukkig! Corné Klein komt weer wat dichterbij, maar niet genoeg. Nog even doorrammen, maar door de aanhoudende regen is het wel erg glad. Voorzichtig de laatste keer van de afdaling en dan door naar de Finish. 1 uur 8 minuten en 52 seconden! 30 seconden achter Corné en zeker 12e, wellicht 11e. Eva volgt weer op 30 seconden en wordt eerste dame! Die heeft superhard gelopen, want volgens mij is het gat na het fietsen hetzelfde! Dan komt Dirk voorbij voor zijn laatste ronde. Nog even aanmoedigen en dan snel onder de warme douche! Dirk finisht in 1 uur 21 en is ook zeer tevreden. Dit is niet zijn weer, maar helaas halen we de 30 graden nog niet Vorige week waren we weer in de Ardennen. Net als in oktober zijn we weer een weekend op de ATB wezen fietsen. Het was weer erg gezellig en ook hebben we weer goed getraind. Vrijdagavond nog even een pasta bij Selene en daarna rijden. Om 22:00 komen we aan in het bejaarden Hotel. De vorige keer hadden we erg kleine bedjes en om nou weer lepeltje, lepeltje te gaan liggen met Marc, daar voel ik niet veel voor! Nu dus een lekker groot bejaarden Hotel met grote (aparte!) bedden. We gaan toch alleen trainen dus we zullen er toch niet veel zijn! Zaterdag, na een stevig ontbijt springen we op de fiets. Het heeft de week ervoor flink gesneeuwd en dat is te merken! Overal blubber en de stenen zijn zeer glad door al het water. Gelukkig is het wel droog, maar zwaar is het zeker. Je glibbert alle kanten op en we moeten vak van de fiets. Het nadeel is dat je op de steile beklimmingen niet snel weer op de fiets komt. Een paar keer loop ik terug om het nog eens te proberen. Al met al zitten we ruim vijf uur op de fiets met een gemiddelde van maar liefst 12,5 km/uur! Daarna nog een half uurtje lopen in zone 0 en dat gaat wel met 9 km/uur dus vermoeid? Ben je gek! Moe maar voldaan gaan we douchen en daarna even lekker liggen. Er is schaatsen op TV, maar ik mis af en toe een kwartier. De ogen vallen soms even dicht . ’s Avonds zoeken we weer een Italiaans restaurantje op en we bunkeren gezellig de nodige pasta weg. Het is erg gezellig, maar we gaan toch niet te laat naar bed, want morgen staat weer vier uur op het programma. De volgende dag is minder mooi. Geen regen, maar de zon laat zich ook niet zien. Er staat veel wind, maar gelukkig zijn we dat gewend vanuit Nederland. Dirk en Marc roepen dat Erik en Ik zelf moeten doorfietsen. De mannen zitten er echt door en willen eigen tempo rijden. Op zich een goed idee, want van te lang wachten word je ook koud. Maar als wij vervolgens verkeerd rijden in het bos (paaltje weg ) komen we elkaar weer tegen. We rijden nog een tijdje samen op. We komen op een pad waar net bomen zijn gekapt met monster trackers . Sporen van 30 centimeter zijn het gevolg. Vol met blubber natuurlijk en dit is meer lopen dan fietsen!!! We komen er weer uit, maar we zijn allemaal behoorlijk stuk! Wat een rit. Wel gaaf natuurlijk….. Na drie uur komen Erik en Ik weer bij het Hotel. We bellen even met de anderen en horen dan Dirk languit in een plas is gevallen. Hij houdt het voor gezien, Erik en Ik besluiten nog een deel van de route van zaterdag te rijden want we moeten nog een uur. Langzaam gaan bij ons ook de lichtjes uit en natuurlijk krijgt Erik dan in de laatste 20 minuten een lekker band, grrrrr. Al met al weer een enerverend weekje! Tot de volgende keer. Barry
Meer...

-->

La Marmotte 2008 #9 3 mrt, 16:25
Het is inmiddels maart 2008. Nog 3 maanden voordat we naar Frankrijk gaan. Inmiddels is de planning voor 2008 rond en ook de het volgende loop wedstrijdje weer gedaan. Afgelopen weekend in Driebergen een 15km gedaan. Was een 'bosloop' 'cross-achtige' loop in een erg mooie omgeving. Het loopje ging nog goed ook, ik liep een slordige 54:40 en daar was ik zeer gelukkig mee. Ik werd daar zelfs tweede mee! Helaas vermeld de uitslag anders (derde), maar het chipsysteem (met de hand gescanned) werkte helaas niet feilloos. http://www.driebergenloop.nl/ De dag daarna 'maar' drie uur gefietst, de laatste weken was het steeds drie uur en dertig minuten, maar met de storm van afgelopen weekend viel het niet echt mee. Volgende week gaan we voor de tweede keer naar de Ardennen. Er staat ruim negen uur fietsen op het programma (in twee dagen) en ook een combitraining zal niet ontbreken. Het gevoel is nog steeds goed, het gewicht ook en de prestaties lijken ook te verbeteren. Nu is het een kwestie van heel blijven tot het voorjaar. Over twee weken volgt er nog een test: de Run Bike Run van Hilversum (TVH). Op de startlijst is te zien dat er veel goede atleten meedoen, dus dat is een leuke test case. Ook Eva is van de partij, dus strijd is er sowieso . Erik en Dick doen ook mee. Groetjes, Barry
Meer...

-->

La Marmotte 2008 #8 14 jan, 15:24
Het is maandag 14 januari. De dag na het Egmond weekend. Het was erg gezellig en ook de prestaties waren erg goed. De eerste kerndoelen zijn voor iedereen goed verlopen. Vrijdag kwamen we aan (Erik, Dirk en Ik + onze vrouwen want we zouden er meteen een leuk weekend van maken). Marc zou zaterdag pas komen want die ging alleen fietsen. Na het inchecken het befaamde Zuiderduin Hotel zijn we lekker gaan borrelen in 'het Lido'. Daar zijn we meteen blijven eten. Uiteraard niet TE laat naar bed, want morgen is de eerste wedstrijddag! Zaterdag begon ik toch wel flink zenuwachtig te worden, want het was toch de eerste keer dat ik de strandrace (fietsen) zou doen. Eerst maar eens goed ontbijten en daarna de nummers halen. We komen veel bekenden tegen en we zien ook dat er lekker veel wind staat (zeg maar zeer veel wind). Hij staat ook nog eens pal uit zee, dus het lijkt erop dat we heen en terug niet echt profijt kunnen hebben van de wind! Niet te lang over nadenken, we kunnen er toch niets aan doen en iedereen heeft er last van. Terug in het Hotel gaan we de fietsen prepareren (wielen erin, banden oppompen, chip bevestigen en nummer erop). Na veel advies over hoeveel bar er in moet besluit ik er 3bar in te pompen. De een zegt 2bar, de ander 5. Gezien het feit dat ik geen wielrenner van 60kg ben besluit ik 3bar te doen. Het strand is niet al te hard, want koud is het zeker niet! Dan terug naar de kamer en even schaatsen kijken. We besluiten om 12:00 naar de fiets te gaan zodat we niet helemaal achteraan staan. We staan weliswaar in het wedstrijdvak, maar toch. Als we beneden komen wacht een onaangename verassing. Mijn achterband is helemaal plat! Wordt het toch 0bar! Gelukkig is Erik wereldkampioen banden wisselen en met 5 minuten zijn we op weg! Toch wel onzeker over de band kijk ik wel 100x in het startvak of ie hard blijft. Niet dat ik er iets aan kan doen, want een reserve band heb ik niet meer. Dan is het zover, pang! We zijn weg. Ik volg Chris Borsch, een erkend snelle fietser en op het strand gaat de hartslag lekker omhoog. Dat wielrenners gemeen kunnen zijn wist ik (op het kantje zetten, etc.), maar al snel maak ik kennis met de wielrenners die echt alles doen om uit de wind te blijven. Ze duwen je gewoon aan de kant (althans dat probeerde er een paar). Gewoon terugduwen en daar ging de eerste de zee in. Dat vond ie niet echt leuk, maar ja, ik rijd hier ook nog . Na een paar kilometer maak ik voor het eerst kennis met de echt lompe renners. Ze rijden gewoon dwars met hun achterwiel je voorwiel omver. Hee, zo smaakt dus dat Egmondse zand! Snel opstaan en door. Ik ben de groep met Chris kwijt en ik jaag snel naar de volgende groep. Daar tref ik Rob Denekamp. Even babbelen en weer hard doorfietsen. Wat een wind! Ik neem een paar keer de kop en tot mijn genoegen kan ik goed meedraaien. Dan de tweede duikeling! Vol over de kop!! Weer zo'n eikel die dwars door je heen wil. Nu val ik vol op mijn schouder en ik vrees voor mijn sleutelbeen. Gelukkig is zand zachter dan asfalt en ik voel dat het meevalt. Wel Pijn in de knie, schouder, elleboog en mijn fiets is er ook slecht aan toe. Stuur krom en ketting eraf. Auw, de kramp schiet ook in mijn kuit! Opstaan!!! Stuur recht, ketting erom en door! Ik hoor Rob roepen, zijn groep haalt mij net weer in. Ik probeer aan te sluiten en dat lukt. Halverwege klok ik 46 minuten, ik heb geen idee waar Erik, Dirk en Marc zijn, maar ik voel nog goed (buiten de pijn). Op de terugweg kan ik echt goed doorhalen. Ik merk dat de wind toch gunstiger staat dan we dachten. We hebben hem schijn mee. Ik heb op een gegeven moment 30 man in mijn wiel! Gaaf gevoel, zeker als ik de laatste drie kilometer gas geef en niemand kan volgen. Na 1 uur en 28 minuten kom ik over de finish, zie hier de beelden. Erik volgt op 10 minuten in 1:38, Dirk komt binnen in 1:47 en Marc in 1:51. Iedereen is zeer tevreden en we merken echt dat de trainingen aanslaan. Zaterdagavond staat in het teken van de pastamaaltijd. In het hotel zitten alleen maar atleten en het is spaghetti wat de klok slaat. We hebben best trek dus we bunkeren behoorlijk door. Ook de toetjes staan bekend als zeer smakelijk (NOT!), maar dit jaar niet de van de Valk achtige toet met een kers, maar zowaar een lekker toetje met karamel. Ik heb er twee genomen . Aangezien ik nog best last heb van mijn schouder hebben we Perskinol gekocht. Martine smeert het er vakkundig op en de doorbloeding komt goed op gang! 's avonds nog een keer en de volgende ochtend voelt ie goed aan. Tijdens het inlopen voel ik hem nog wel aardig dus laat ik de schouder even masseren. Dat helpt goed want hij voelt lekker soepel. Vandaag besluiten we iets eerder naar de start te gaan (11:50) en we zijn goed op tijd! We staan lekker vooraan en ik zie door de hekken Eva (Janssen) al staan. Een goed doelwit )). Om 12:25 precies mogen we weg. Pang! Succes jongens en we lopen. De eerste kilometer gaat in 3:35! Ok, dat is dus hard! Al snel krijg ik Eva in zicht en vlak voor de strandopgang haal ik haar in. Onze blikken kruisen elkaar en ik roep Eva dat ze me moet volgen op het strand. We hebben wind tegen dus de beschutting van mij kan haar helpen. Het tempo blijft hoog. We zitten in een goede groep met een man of acht en samen met twee anderen wisselen we de kop. Na 7 kilometer kan Eva niet meer volgen, ik probeer haar nog aan te moedigen, maar het tempo is net te hoog. Bij 10 kilometer staat er krap 37 minuten op de klok. Wauw! Dat is net zo snel als in Linschoten. De duinen zijn zwaar en het tempo zakt iets in. Op het verharde gedeelte kan ik weer aanzetten en het ik kom weer op de 3:50 de kilometer. Ik krijg wel wat last van stijfheid in mijn knie, die heeft toch ook wel een oplawaaier gehad. De schouder houdt het goed en bij 18 kilometer zie ik dat ik op 1:21 loop. Ik besluit de laatste twee kilometer vol door te trekken en dat pakt goed uit. Op de bloedweg (lekker omhoog) haal ik nog wat mensen in en ik kan finishen in 1:20:47. Maar een minuut langzamer als in Linschoten onder deze omstandigheden!!! Kijk hier voor de beelden. Erik volgt op 11 minuten in 1:31 en Dirk loopt 1:35. Iedereen weer tevreden! Eva liep 1:23 en wordt 2e!! bij de vrouwen en 2e in het combiklassement. Goed hoor Eva, alleen niet meer zo'n grote mond naar mij he!? Je krijgt toch wel 5 minuten aan je broek. Al met al een zeer geslaagd weekend en nu weer even terug naar de normale trainingen! In maart volgt het tweede trainingsweekend in de Ardennen. Barry
3 reactie(s) Meer...

-->

La Marmotte 2008 #7 30 dec, 12:13
Het is 30 december. De op een na laatste dag van het jaar. Tijd om de balans op te maken. Op 1 september begon de voorbereiding op de Marmotte 2008. Nog een half jaar en dan ketsen we die bergen op! Sinds die tijd heb ik 112 trainingen gedaan in 118 uur en 1366 kilometer afgelegd. Best veel als je er over nadenkt. Niet doen dus maar . In ieder geval begint de vorm voor het eerste kerndoel wel te komen. Over twee weken is Egmond. We (Erik, Dirk en Ik) doen mee aan de combi (fietsen op zaterdag en zondag lopen) en Marc doet alleen mee met het fietsen. Gisteren 2 uur 15 gelopen en vandaag 2 uur 20 gefietst. Dat ging erg makkelijk! Vorige week was mijn eerste wedstrijd om te testen hoe de vorm is (voor het lopen). Dat ging echt boven verwachting! Ik had wel gehoopt binnen de 1:25 te kunnen lopen (halve marathon), maar het werd zelfs 1:19:46. Echt supergaaf. Het is meer dan tien jaar geleden dat ik zo snel ben geweest. Uiteraard doen de kilo's hier ook aan mee. Ben inmiddels 82,5kg en nog 2,5kg van mijn doel verwijderd, maar de trainingen dragen uiteraard ook bij aan dit resultaat! Eigenlijk zou ik samen met Eva lopen, maar die had weer een smoesje dat 21km te lang zou zijn op dit moment. Op haar blog is nu te lezen dat het in Egmond gaat gebeuren. Ja, dan durft ze wel als ik zaterdag het zand uit het strand heb gereden . Nou kom maar op hoor Eva, ik lust je ...... De eerste vijf kilometer ging erg makkelijk in 18:08, wow, dat is wel erg snel! Ik zat in een lekker groepje dus besloot gewoon mee te blijven lopen. Ik voelde dat er meer rust kwam en de tien kilometer ging dan ook in 39:17, iets rustiger. Ik vroeg me wel af of ik dit kon volhouden, want mijn laatste halve marathon(Geinloop)ging in 1:26:16 en dit was wel een stuk harder! De groep viel op weg naar de vijftien kilometer een beetje uit elkaar, maar ik kon goed blijven volgen. 56:21 was nog steeds op de 1 uur 20! Nu doortrekken en tempo houden. Bij 18 kilometer voelde ik dat het goed zat en ik besloot de laatste twee kilometer vol door te trekken. Dat deed uiteraard wel pijn, maar het resulteerde dus wel in een tijd onder de 1 uur 20. Ik was er erg blij mee en aangezien ik inmiddels veteraan ben (ja 35+ ) had ik een mooie klassering (11e), zie hier de uitslag. Nu nog twee weken trainen en dan is Egmond. Ik ben erg benieuwd, met name naar het fietsen, hoe het gaat! Tot de volgende keer. Barry
2 reactie(s) Meer...

-->

La Marmotte 2008 #6 16 dec, 17:27
2 november was de laatste keer dat ik in mijn Blog schreef. We zijn nu 27km zwemmen, 284km lopen en 590km fietsen verder. Wellicht is dat ook de reden waarom het wat lang heeft geduurd? Het gaat allemaal voorspoedig, ik ben nog niet ziek geworden, terwijl iedereen om mij heen wel griep kreeg, etc. Verder is de afvalrace ook nog in volle gang, we zijn nu op 82 kilo beland en dat betekend nog maar 2 kilo van het streefgewicht. Met de kerstdagen en nieuwjaar voor de deur houd ik een slag om de arm natuurlijk , maar eind januari moet de 80kg toch gehaald zijn. Dan nog wel even volhouden tot begin juli natuurlijk. Hoe ziet de planning eruit de komende tijd? Volgende week zaterdag loop ik de halve marathon van Linschoten. Dat is een kleine test voor het eerste kerndoel (Egmond). Ik hoop hier een goede tijd neer te zetten zonder helemaal 100% diep te gaan. Het is geen kerndoel dus wordt er gewoon doorgetraind volgende week (9 uur totaal). Zie voor meer informatie: http://www.linschotenloop.com/ Daarna is het 3 weken voor Egmond. Voor mij de eerste keer dat ik meedoe aan het combiklassement. Dat betekend dus zaterdag fietsen en zondag lopen. Met de Marmotte voorbereiding moet ik er aan geloven natuurlijk. Vorig jaar had ik nog geen eens een ATB (dat vond ik ook prima) en ging ik lekker met ‘de meiden’ van warme choco + appelgebak genieten. Waar ben ik in beland? Nu gaat het ineens ook over bandenkeuze en dat soort ongein! De onderlinge strijd is al vol aan de gang. Dat was ook te merken toen ik mijn zogenaamde ‘Big Apple’s’ bestelde! Ja, zeiden Erik en Dirk, die moet je wel hebben op het strand, lekker breed en groot, dat rijdt veel beter. Volgzaam als ik ben heb ik deze dus besteld bij onze plaatselijke fietsengigant. Nu blijken er ineens twee versies te bestaan en heb ik de ‘dunne’ uitvoering. Kan ik weer terug met die dingen. Ik merk dat de mannen er alles aan doen om mijn voorbereiding te frustreren. Zouden ze bang voor me zijn? In ieder geval is de tactiek voor Egmond vrij simpel. Ik blijf lekker in het wiel bij Erik fietsen zodat ik me lekker kan sparen. Ik reken op een kleine vijf minuten achterstand door onervarenheid van mijn kant, dus moet ik zondag wel nog aan de bak. Daar moet ik dan vijf minuten weglopen en dat lijkt best te doen. Altijd afwachten hoe ik zelf reageer op het fietsen van zaterdag, maar dat zien we wel. Vandaag in ieder geval 30 minuten gelopen na de fietstraining en daar reageerde ik goed op. Daarna is het de bedoeling dat we nog een trainingsweekend doen in de Ardennen (op de AT . Dat zal eind februari / begin maart worden. Dan volgt de ontwakingstocht in Driebergen (100km) en in april of mei doen we nog een trainingsweek op een plek met echte bergen! In juni volgt dan de Trois Ballons (100km in de Elzas) en dan is het nog een paar weken tot La Marmotte! Maar zover is het nog lang niet, voorlopig blijft het bij trainen en in de kou valt het niet altijd mee. Vanmorgen had ik het idee dat mijn voeten er af waren gevroren net als mijn arme oren! Lopen valt nog wel mee, maar dat fietsen is echt zwaar. Wel merk ik dat de motivatie er goed in zit. Vrijdag zat ik om 07:00 al op de spinfiets, al is dat ook geen aanrader. Zo vroeg in de ochtend al op hoog tempo rijden is ook niet alles. Dat meer mensen er zo over denken werd al snel bevestigd, want er waren maar drie mensen in de les. Dat was dus ook een one-time-only ervaring . Volgende week zal ik jullie berichten over mijn prestaties in Linschoten, maar niet nadat ik eerst zondag nog drie uur op de fiets heb gezeten ))). Barry
Meer...

-->

La Marmotte 2008 #5 2 nov, 17:20
Het was even stil op het front, maar dat betekent niet dat er minder wordt getraind, integendeel! Afgelopen weekend zijn we naar de Ardennen geweest en daar is goed gewerkt. Vrijdagavond zijn we vertrokken nadat we eerst een lekkere pastamaaltijd hadden genuttigd bij Selene. Om 19:00 gingen we naar Houffalize en dat was een goede beslissing aangezien het verkeer lekker meezat. Geen file en we om 22:00 aangekomen in het Hotel. Een mooi plaatje en het ontvangst is gezellig. Eerst maar eens met het thuisfront bellen dat we goed zijn aangekomen. Meteen komt het verzoek om dat buiten te doen ivm de gehorigheid, nou dat hebben we gemerkt zaterdagnacht ja (later meer…). Na een drankje zijn we lekker onder de wol gekropen, Erik en Dirk samen en ik lekker alleen aangezien Marc zaterdag pas komt. Achteraf een goede beslissing want de bedden zijn extreem klein en nu had ik tenminste lekker de ruimte. De volgende ochtend was dat goed te merken want de heren waren behoorlijk brak en ik had heerlijk geslapen . Na een lekker ontbijt zijn we om 09:15 op de fiets (AT gestapt om de rode route 3 te gaan rijden. Een mooie technisch moeilijke (volgens boekje) route van 38km. Dat hebben we geweten, de eerste klim was al behoorlijk stijl en dat werd zeker niet minder. Nu kon ik pas echt goed merken dat er inmiddels 7 kilo af is zeg. Ik ga lekker soepel omhoog en op redelijke afstand volgt Erik en daar weer iets achter Dirk. Dat blijft eigenlijk de hele rit zo. Het is inderdaad een mooie route met lekkere klimmetjes, mooie single tracks en ook behoorlijk wat ‘normale’ wegen. We worden hier en daar omgeleid omdat het jachtseizoen is geopend en we willen uiteraard geen schot hagel in onze billen…. Zo tegen de tweeëneenhalf uur komen we weer terug in Houffalize en we zijn allemaal behoorlijk afgemat. De laatste afdaling is nog een spannende en ik zal en ik moet die natuurlijk zonder af te stappen volbrengen. Nou, dat is gelukt, maar vraag niet hoe. Volgens Erik maakte ik een weely op mijn voorwiel en ik kom met alle geluk weer terug met het achterwiel op de grond. Tussen de middag eten we weer een lekkere pasta in het dorp en de middag wordt gebruikt voor een looptraining. Erik gaat niet mee want die is niet helemaal lekker en wil geen risico lopen dat hij zondag niet mee kan op de fiets (daarom zijn we hier tenslotte). Ik ga met Dirk een stuk van de rode looproute lopen en daar zitten ook genoeg klimmetjes in. We lopen in zone 1 en komen na een uur en vijftien minuten terug bij het Hotel. Tegen 19:30 komt Marc dan ook aan en we gaan met z’n vieren eten in het dorp. We eten een lekkere entrecote en ook het toetje mocht er zijn. Moet kunnen allemaal, we verbranden immers genoeg dit weekend. Dan de nacht. Wat heb ik slecht geslapen zeg! Ten eerste ligt er een volwassen man naast me in bed (een twijfelaar) en de herrie is ook niet te kort! Wij worden naar buiten gestuurd als we even onze vrouwen willen bellen, maar de bar blijft gewoon open tot 01:00 in de ochtend en van isolatie hebben ze nog niet gehoord in dit Hotel! Om 01:30 vat ik dan eindelijk de slaap (denk ik) maar erg rustig lig ik niet. Als Marc of ik zich omdraait dan vliegt de ander ook de lucht in….. De volgende ochtend zijn we allemaal lekker fris (not!) en nuttigen wij het ontbijt. Om 09:15 zitten we weer op de fiets en spreken we af weer de route route met daar achteraan de gele (18km) te rijden. Op de eerste klim gaat het echter al fout! Marc zijn achterwiel slaat volledig vast en naar blijkt zijn de kogellagers zelfs helemaal stuk. Terug naar het dorp dus en ja hoor, op zondag is onze vriend van Houffa-bike niet open! Dan maar in het Hotel vragen, nou er is nog wel een Hollander ergens in de buurt die vast en zeker wel open is op zondag. We spreken af dar Marc hier naar toe gaat en dat wij eerst de gele route rijden. Marc sluit dan na anderhalf uur aan en dan rijden we de rode daarna. Zo gezegd zo gedaan. De gele route is korter en eenvoudiger, maar zeker niet minder mooi. Ook aardig wat leuke klimmetjes en na twee uur (totaal) fietsen komen we weer aan in Houffalize. Marc heeft een nieuw achterwiel gescoord en sluit zich eindelijk bij ons aan. Het zou toch erg zonde zijn als hij 2x 3 uur in de auto heeft gezeten voor 10km fietsen! Dirk houdt het voor gezien, hij is moe (vast afgemat in het loopje van zaterdag ) en gaat lekker een koffie drinken en op ons wachten. Ik moet zeggen dat ik inmiddels ook best de benen begin te voelen. Aangezien Marc nog fris is verwachten we natuurlijk dat hij de klimmetjes opvliegt! Ik moet zeggen dat het best goed gaat, maar van vliegen is geen sprake. Ik kom nog steeds als eerste boven, ondanks de vermoeidheid en het gaat nog best goed. De route is weer mooi en heeft wat minder omleiding dan zaterdag, de jagers zijn blijkbaar thuis gebleven. Na viereneenhalfuur komen we weer aan bij het Hotel. Wat een gave tocht zeg. Moe maar voldaan keren we terug naar Weesp. Deze week een relatief rustige trainingsweek met vandaag een sportkeuring, een fietsmeting en een combinatietest. De fietsmeting levert nuttige informatie op. We stellen toch heel wat bij en ook adviseert Chris om een ander zadel, stuur (breder) en cranks aan te schaffen. De keuring is verder goed en het afvallen wordt bevestigd door een beter vetpercentage van 20% (was 26%). Verder zijn alle waarden prima. Het bloed wordt nog onderzocht en de definitieve uitslag volgt over een week. De combinatietest gaat erg goed. Ik haal een HFR max. van 188 met 477 Watt op de fiets en met lopen (direct gevolgd) haat ik ook een HFR max. van 188 op 17km per uur. Al met al een veel betere uitslag dan in april! Heeft al dat training dus zeker nut gehad en werken de schema’s dus ook prima. Dit weekend nog twee keer trainen en volgende week begint een nieuw 4 weken programma waarbij de duur wat verder omhoog gaat. Tot de volgende keer! Barry
Meer...

-->

La Marmotte 2008 #4 15 okt, 22:20
Deze week stond in het teken van de zwemtest (zaterdag). Altijd een leuk moment om te testen hoe je er voor staat. Maar eerst waren er vier andere trainingen. De maandag begon met 40 minuten lopen (al vroeg in de ochtend). 's Avonds was er een zwemtraining en daarna lekker vroeg naar bed. Dinsdag is zoals bekend de spinavond en ook nu was het weer erg leuk. Lekker een uurtje vol er tegenaan, maar wel met mate want de max hartslag is 165 (zone 3). De buikspiertraining achteraf gaat ook steeds makkelijker al ben ik er toch echt niet voor gemaakt. Woensdag was ik jarig en heb ik niet getraind. Lekker met de kinderen gegeten en daarna samen een leuke avond gehad. Donderdagochtend was er alweer een looptraining en voor de tweede keer deze week liep ik al om zes uur langs de vecht. Dit geeft wel mooie plaatjes hoor. Dit keer was het een uurtje zone 1 en het ging erg lekker. Ik kan merken dat het gewicht (afname daarvan) zijn vruchten begint af te werper! . Vrijdag, zoals gewoonlijk geen training. Zaterdagochtend was dus de zwemtest. We zwommen 5x (50m-50m-100m). De bedoeling was zo hard mogelijk, rekening houdend dat het 5x moest. Ik kon de 50 meters tussen de 36 en 38 seconden zwemmen en de 100 meters tussen de 1.18 en de 1.21 (de laatste in 1.19), hier was ik zeer tevreden over. Zaterdagmiddag nog een uur en een kwartier gelopen (zone 1). Gezien het lekkere weer was dit een heerlijk loopje. Dan zondag de fietstraining. Anderhalf uur dit keer met versnellingen in zone 1. Om precies te zijn 2x 16 minuten, 4 minuten met 4 minuten pauze. De trainingen zijn nog niet lang maar het voelt goed tot nu toe. Volgende week meer. Barry
Meer...

-->

La Marmotte 2008 #3 8 okt, 14:41
Weer een week voorbij. Sommige trainingen worden al wat intensiever, al geldt dat nog niet voor het fietsen, gisteren hebben we iets langer gefietst dan voorgenomen, maar ook anderhalf uur in zone 0 blijft langzaam . Het was wel erg lekker weer en voorlopig kunnen we dus nog op de racefiets. Het weekend van 27 en 28 oktober gaan we naar Hoeffalize voor een trainingsweekend. Het programma zijn we nu aan het samenstellen, maar het zal waarschijnlijk 2x per dag fietsen worden, op de ATB wel te verstaan. Zie hier het hotel waar we zitten. Met het voedingsprogramma gaat het ook goed. Het lijkt of de snelheid van de eerste weken wat afzwakt, ik zit nu op 4 van de 9 kilo en ik houd het programma van 3000 kcal dus nog even aan. Het programma van 2008 is ook goedgekeurd. We gaan in ieder geval de ontwakingstocht in driebergen, de Amstel Gold, Limburgs Mooiste en Le Grand Ballon rijden (naast de Marmotte natuurlijk). Verder doe ik zelf ook nog een aantal triathlons (Huizen, Nederhorst en Weesp in ieder geval, maar de agenda van de NTB is nog niet bekend, dus wellicht volgt er nog meer). Deze week hebben we op zaterdag een zwemtest. Eens kijken of we na het seizoen nog een kilometer (zonder pak ) kunnen zwemmen onder de 15 minuten. Jullie horen het volgende week. Groetjes, Barry
Meer...

-->

La Marmotte 2008 #2 1 okt, 11:03
Het is 1 oktober en de eerste drie weken training zitten erop. Gisteren een uur gefietst op de ATB (zone 0). Alles gaat nog in lage zones en de trainingsweken zijn nog relatief kort (5 tot 6 uur) maar dat zal straks zeker langer worden. Ik heb nu twee keer op de spinfiets gezeten en ik moet zeggen dat het erg leuk is. Je zweet wel erg veel, maar dat is ook wel weer goed voor de kilo's. Over kilo's gesproken. Het plan is om in 9 maanden 9 kilo kwijt te raken, dat is alleen maar ballast met klimmen. Ik ben daarom begonnen met een voedingsplan van Yneke Vocking en dat slaat erg goed aan. Sterker nog: het gaat veel te hard. Ik zit nu op een plan van 3000kcal, maar ben in drie weken al 3,5 kilo kwijt geraakt . Wellicht moet ik overstappen op 3500 en voor mijn gevoel eet ik al zoveel! Vorige week heb ik een globale wedstrijd/evenementen planning gemaakt voor 2008. Deze doorgestuurd naar de anderen en nu nog even langs de coach voor aanvullend advies. Tot volgende week! Barry
1 reactie(s) Meer...

-->

La Marmotte 2008 #1 24 sep, 17:25
Het is september 2007. De voorbereiding op La Marmotte 2008 is begonnen! Samen met Marc, Dirk en Erik gaan we volgend jaar juli deze tocht in de Alpen rijden. Voor diegenen die niet weten wat La Marmotte is, kijk hier. Het is dus een zgn. Cyclo Sportivo over 174 kilometer met daarin vier cols. Het wordt dus aardig veel trainen de komende tijd. Samen met Chris Brands hebben we een schema opgesteld en daar zijn we nu mee begonnen. Dit betekend voor mij dat ik voor het eerst op een spinfiets zit (vorige week was de eerste keer). Dat is wel even wennen. Het zweet druipt aan alle kanten van je lichaam. Het spinnen viel wel mee, maar met name de buikspieroefeningen naar afloop, pfff.... Het fietsen (afstand en uren) valt nog wel mee. We komen net uit het triatlon seizoen en alles gaat nu nog in lage zones en de afstanden zijn nog kort. Dit zal uiteraard gaan veranderen! De komende tijd zal ik jullie op dit weBLOG op de hoogte houden van onze vorderingen. Tot snel! Barry

vrijdag 4 april 2008

Het begin

Op 5 juli 2008 fiets ik samen met drie vrienden (Marc Schouten, Dirk van Hoek en Erik van der Voort) 'La Marmotte'. Een fietstocht van 174 kilometer van Bourg d’Oisans via Col de la Croix-de-Fer, Col du Telegraphe, en Col du Galibier, naar Alpe d’Huez. Daarom zijn we sinds september volop aan het trainen. Ik ben aan het fietsen en spinnen, ik loop hard en ik zwem. Gemiddeld zo’n 8 uur per week.”

Meedoen aan La Marmotte dient een hoger doel: geld bij elkaar krijgen voor War Child. Toeschouwers zullen ons herkennen aan de wielershirts met de logo’s van de verschillende sponsors en War Child.

Inmiddels hebben er al een behoorlijk aantal sponsors gemeld. Zoveel zelfs dat het de vraag is of alle logo's wel op ons shirt gaan passen.

Wil je ons (en dus War Child) ook steunen? Stort dan jouw bijdrage op rekening 13.83.81.453 van Rabobank Weesp o.v.v. War Child.

Barry