Het is zaterdag 2 mei en ik zit weer aan mijn eigen keukentafel. De trainingsweek is dus voorbij. Dirk en ik hebben een goede terugreis gehad zonder oponthoud! Dat is in de zomer wel eens anders ;-)
De vrijdag begon mooi zoals gelukkig de meeste dagen. Een strak blauwe lucht en net boven 0 graden. Ja, ’s nachts wordt het nog lekker koud in Allemont, maar dat is ook wel lekker natuurlijk want dan slaap je goed. Na een stevig ontbijt even de fietsen nakijken en dan de tassen in de auto. We moeten voor tien uur van de kamer af, maar we kunnen straks nog wel lekker douchen en omkleden in het Hotel.
De dag staat in het teken van een verbetering van ons PR op de Alpe d’ Huez. Niet geheel volgens het schema van Chris, maar soms moet je ook even kunnen afwijken. Vandaag dus geen zone 0, maar volle bak omhoog. Dirk heeft 1 uur en 12 minuten staan (begin van de week) en ik 57 minuten en 50 seconden (jaren gelden). We rijden rustig naar Bourg d’ Osians en in gedachten beklimmen we de eerste bochten.
Rustig beginnen, het steilste gedeelte zit onderin. Niet meteen opblazen, maar proberen aan te zetten in de bochten die minder stijl zijn en daar de winst pakken. Het voelt goed, ik kom makkelijk de eerste bochten door en mijn benen lopen niet vol. Ik heb toch de dag ervoor 6,5 uur gefietst dus het zou best kunnen dat de benen gaan protesteren. Niets van dat alles, in La Garde schakel ik op en ik kan prima doortrekken.
Het is nog redelijk vroeg dus echt druk is het nog niet op de beroemde berg, maar de eerste fietsers komen in beeld. Het is toch wel lekker om naar iemand toe te fietsen. Een voor een haal ik fietsers in en ik kom langzaam richting Huez. Donderdag klom ik vanuit Huez in 15 minuten naar de top, nu rijd ik op ongeveer 40 minuten Huez binnen. Snel rekenen…. 55 minuten moet kunnen!!!
De laatste 5 bochten, nu echt aanzetten. Eerst nog het steile stuk naar bocht drie en daarna vol aan heb ik mezelf beloofd. Het lukt ook nog, ik haal nog drie fietsers in en eentje probeert mij te volgen. Dit geeft mij net het extra stukje motivatie om nog harder door te trekken. De laatste bocht, nu alles uit de kast en vol naar boven. Ik kijk op mijn klok en zie net de 56 minuten passeren, nog een klein recht stukje en dan….. 56:35!!!
Wat een gave tijd. Ik ben erg blij, maar ook helemaal af! De lucht is koud en ik hoest de longen uit mijn lijf. Nu even op Dirk wachten, ik hoop dat hij ook goed gaat, lang zal het niet duren. He, telefoon…. Het is Dirk! Shit, zou er wat zijn?
Dirk heeft een lekke band gereden en zijn buitenband is ook kapot! Dat is echt balen. Hij zat in bocht 9 en had echt het idee dik onder de 1 uur en 10 minuten te gaan finishen. Jammer hoor. Ik daal snel af naar het Hotel om met de auto Dirk en fiets van de berg te pikken.
We nemen afscheid van iedereen in het Hotel en rijden naar huis. Dirk baalt van deze beklimming, maar houdt wel een heel goed gevoel over aan deze trainingsweek, net als ik overigens!
In totaal heb ik 24,5 uur op de fiets gezeten, 565km afgelegd en ruim 13.265 hoogtemeters gemaakt. Het is een geweldige week en het geeft veel vertrouwen voor ‘La Marmotte’!
Barry
De vrijdag begon mooi zoals gelukkig de meeste dagen. Een strak blauwe lucht en net boven 0 graden. Ja, ’s nachts wordt het nog lekker koud in Allemont, maar dat is ook wel lekker natuurlijk want dan slaap je goed. Na een stevig ontbijt even de fietsen nakijken en dan de tassen in de auto. We moeten voor tien uur van de kamer af, maar we kunnen straks nog wel lekker douchen en omkleden in het Hotel.
De dag staat in het teken van een verbetering van ons PR op de Alpe d’ Huez. Niet geheel volgens het schema van Chris, maar soms moet je ook even kunnen afwijken. Vandaag dus geen zone 0, maar volle bak omhoog. Dirk heeft 1 uur en 12 minuten staan (begin van de week) en ik 57 minuten en 50 seconden (jaren gelden). We rijden rustig naar Bourg d’ Osians en in gedachten beklimmen we de eerste bochten.Rustig beginnen, het steilste gedeelte zit onderin. Niet meteen opblazen, maar proberen aan te zetten in de bochten die minder stijl zijn en daar de winst pakken. Het voelt goed, ik kom makkelijk de eerste bochten door en mijn benen lopen niet vol. Ik heb toch de dag ervoor 6,5 uur gefietst dus het zou best kunnen dat de benen gaan protesteren. Niets van dat alles, in La Garde schakel ik op en ik kan prima doortrekken.
Het is nog redelijk vroeg dus echt druk is het nog niet op de beroemde berg, maar de eerste fietsers komen in beeld. Het is toch wel lekker om naar iemand toe te fietsen. Een voor een haal ik fietsers in en ik kom langzaam richting Huez. Donderdag klom ik vanuit Huez in 15 minuten naar de top, nu rijd ik op ongeveer 40 minuten Huez binnen. Snel rekenen…. 55 minuten moet kunnen!!!
De laatste 5 bochten, nu echt aanzetten. Eerst nog het steile stuk naar bocht drie en daarna vol aan heb ik mezelf beloofd. Het lukt ook nog, ik haal nog drie fietsers in en eentje probeert mij te volgen. Dit geeft mij net het extra stukje motivatie om nog harder door te trekken. De laatste bocht, nu alles uit de kast en vol naar boven. Ik kijk op mijn klok en zie net de 56 minuten passeren, nog een klein recht stukje en dan….. 56:35!!!
Wat een gave tijd. Ik ben erg blij, maar ook helemaal af! De lucht is koud en ik hoest de longen uit mijn lijf. Nu even op Dirk wachten, ik hoop dat hij ook goed gaat, lang zal het niet duren. He, telefoon…. Het is Dirk! Shit, zou er wat zijn?
Dirk heeft een lekke band gereden en zijn buitenband is ook kapot! Dat is echt balen. Hij zat in bocht 9 en had echt het idee dik onder de 1 uur en 10 minuten te gaan finishen. Jammer hoor. Ik daal snel af naar het Hotel om met de auto Dirk en fiets van de berg te pikken.
We nemen afscheid van iedereen in het Hotel en rijden naar huis. Dirk baalt van deze beklimming, maar houdt wel een heel goed gevoel over aan deze trainingsweek, net als ik overigens!
In totaal heb ik 24,5 uur op de fiets gezeten, 565km afgelegd en ruim 13.265 hoogtemeters gemaakt. Het is een geweldige week en het geeft veel vertrouwen voor ‘La Marmotte’!
Barry
Geen opmerkingen:
Een reactie posten